Hier is dan het 38 sec (sorry 2 sec teveel :$)  durende filmpje over mijn obsessie voor OGEN!!

Enjoy!!

Hier de foto’s die ik zelf gemaakt heb!

 Het zijn letertypes, maar ook weer niet! Het hangt er maar net vanaf hoe je de foto maakt

3.6 mensen die een obsessie hebben voor iets wat met mijn obsessie voor ogen te maken heeft.

• De eerste is Iris van Diessen. Hier een omschrijving van wie zij is, wat ze gedaan heeft en een paar schlderijen van haar:

Iris van Diessen(Apeldoorn,1976) studeerde van 1998 tot 2003 aan de AKI in Enschede. Ze koos voor de richting schilderen waarin ze ook afstudeerde. Haar werk kenmerkt zich door contrasten en vervreemding. Starende hoofden en holle ogen, een eenzame mensachtige in een desolate omgeving. Meestal aangevuld met een tragikomische noot.
Ook Iris’ eigen ervaringen worden in de schilderijen verwerkt, zoals de vuurwerkramp van Enschede in 2000. Maar ook de kleinere rampjes uit t dagelijks leven zijn een inspiratiebron. Eveneens schildert ze graag bekenden en vrienden.In het laatste jaar van de AKI ontdekte ze de oude meesters Bosch en Bruegel, grootmeesters van het groteske. Deze waren van grote invloed op haar werk. Ook kreeg ze grote bewondering voor Edvard Munch, ook een zichtbare invloed.Mooi van lelijkheid is vaak van toepassing op haar portretten. De lelijkere mens is vaak interessanter om te schilderen, maar ook schoonheid komt aan bod. Iris houdt erg van tegenstellingen, ook in de kleuren, subtiel of fel en dan weer donker en duister.
Iris woont en schildert in Enschede, de stad waar zij een enigszins ambivalente verhouding mee heeft, begrijpelijk, gezien het recente verleden. Ondertussen probeert ze een beroepspraktijk op te bouwen als zelfstandig kunstenaar.

Ik heb haar uitgekozen omdat de ogen, in de portretten die ze schildert, een emotie uitstralen. Ze bepalen de sfeer van het schilderij! Ogen hoeven niet altijd mooi te zijn en kunnen dus ook een hele andere invloed hebben op een gezichtsuitdrukking. Dat is het interessante aan het werk van Iris van Diessen.

• De tweede is Miró. Hier wederom een beschrijving van wie hij is en wat hij heeft gemaakt:

Miró was de zoon van een goudsmid. Aanvankelijk volgde hij een handelsopleiding, maar begon in 1912 alsnog aan een kunstopleiding in Barcelona. In 1920 verhuisde hij naar Parijs waar hij lessen nam aan de Académie de
la Grande Chaumière.

In 1925 ontmoette hij André Breton, de grondlegger en theoreticus van het surrealisme. Miró heeft zich nooit formeel aangesloten bij de surrealistische beweging, of enige andere beweging, maar wel noemde Breton hem “de grootste surrealist van ons allemaal”.

In 1926 werkte hij met de surrealist Max Ernst aan decors en kostuums voor de opera Romeo en Julia voor de Ballets Russes van Serge Diaghilev. Hij experimenteerde daarvoor met de grattage-techniek. Daarbij wordt de (meestal opgedroogde) verf van het doek afgeschraapt, wat een bijzonder effect oplevert.

 

Miró’s werk kent een aantal regelmatig terugkerende thema’s, zoals bijvoorbeeld hemellichamen en ladders. Veel van de afbeeldingen op zijn affiches hebben ogen. Op deze manier zoekt het affiche, dat natuurlijk het doel heeft de aandacht te trekken, direct oogcontact met degene die er naar kijkt.

• Ten derde had ik een gedicht gevonden op de site www.liedesgezicht.nl . De schrijfster heet Amanda. Ik heb over haar verder geen informatie. Het gedicht luidt als volgt:  

Ogen stralen,
Ogen lachen,
Ogen huilen,
Ogen vertellen de waarheid
Ogen verklappen,
Ogen ze zijn bijzonder want ze vertellen soms te veel 

 Ook uit dit gedicht blijkt de veelsprekendheid van ogen als gezichtsuitdrukking en emotie. De reden waardoor ogen een obsessie voor mij zijn.

• Als laatste een nummer van Lucas Prata/Ultrabeat: Pretty Green Eyes. Hier te downloaden en hieronder de songtekst:

  Pretty green eyes,
  So full of sparkle and such light,
  Let me remind,
  You chose not to cry.
  Its all right,
  for your lover has come home,
  by your side I’ll always stay,
  never have to be alone.Pretty green eyes,
  so full of wonder and despair
  its all right to cry
  for i’ll be there to wipe your tears
  and in your arms
  together we’re in paradise,
  and its so nice,
  you’ll never have to be alone (x3)never have to be, never have to be
  never have to, never have to be alone (x2)pretty green eyes,
  so full of sparkle and such light,
  let me remind,
  you chose not to cry,
  it’s all right,
  for your lover has come home,
  by your side I’ll always stay,
  never have to be alone

Gaat ook over wat ogen allemaal uit kunnen stralen. En ook zit er een leuke beat in… (beetje met een oog op de eindopdracht )

Tot zo ver mijn “Masters”!  *knipoog*